ความเป็นมาของนวัตกรรมและเทคโนโลยีการศึกษา
คำว่า "เทคโนโลยี" ถูกนำมาใช้ในทุกวงการเช่น ในวงการแพทย์ เรียกว่า เทคโนโลยีการแพทย์(MedicalTechnology) นำมาใช้ทางการเกษตร เรียกว่า เทคโนโลยีการเกษตร (AgriculturalTechnology)นำมาใช้ทางอุตสาหกรรม เรียกว่าเทคโนโลยีการอุตสาหกรรม (IndustrialTechnology) นำมาใช้ทางการสื่อสาร เรียกว่า เทคโนโลยีการสื่อสาร (Communication Technology)และนำมาใช้ในวงการอื่นๆอีกมากมายรวมทั้งนำมาใช้ในวงการศึกษาที่เรียกว่าเทคโนโลยีการศึกษา (Educational Technology)
เทคโนโลยีการศึกษา (Educational Technology) ตามรูปศัพท์ เทคโน (วิธีการ)+โลยี (วิทยา)หมายถึง ศาสตร์ที่ว่าด้วยวิธีการทางการศึกษาครอบคลุมระบบการศึกษาการนำวิธีการมาพัฒนาปรับปรุงประสิทธิภาพของการศึกษาให้สูงขึ้นเทคโนโลยีทางการศึกษาครอบคลุมองค์ประกอบ คือ วัสดุ อุปกรณ์ และวิธีการ สภาเทคโนโลยีการศึกษานานาชาติได้ให้คำจำกัดความของเทคโนโลยี การศึกษาว่า เป็นการพัฒนาและประยุกต์ระบบเทคนิค และอุปกรณ์ให้สามารถนำมาใช้อย่างเหมาะสม เพื่อสร้างเสริมกระบวนการเรียนรู้ของคนให้ดียิ่งขึ้น
เทคโนโลยีการศึกษา (EducationalTechnology) เป็นการขยายแนวคิดเกี่ยวกับโสตทัศนศึกษา (AudioVisual Education) ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น ทั้งนี้เนื่องจากโสตทัศนศึกษา หมายถึง การเรียนรู้ผ่านประสาททั้งห้าคือ ตา หูจมูก ลิ้น และการสัมผัสดังนั้นอุปกรณ์ในสมัยก่อนมักเน้นการใช้ประสาทสัมผัสด้านการฟังและการดูเป็นหลัก จึงใช้คำว่าโสตทัศนูปกรณ์ ส่วนเทคโนโลยีการศึกษามีความหมายที่กว้างกว่า โดยพิจารณาจากความคิดเป็น 2 ประการ คือ
1. แนวคิดด้านวิทยาศาสตร์กายภาพ หมายถึง การประยุกต์วิทยาศาสตร์กายภาพในรูปของสิ่งประดิษฐ์เช่นเครื่องฉายเครื่องเสียงวิทยุวิทยุโทรทัศน์เครื่องคอมพิวเตอร์ฯลฯมาใช้สำหรับการเรียนรู้ของนักเรียนเป็นส่วนใหญ่การใช้เครื่องมือเหล่านี้มักคำนึงถึงเฉพาะการควบคุมให้เครื่องทำงานมักไม่คำนึงถึงจิตวิทยาการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องความหมายของเทคโนโลยีการศึกษาตามความคิดรวบยอดนี้ทำให้บทบาทของเทคโนโลยีการศึกษาแคบลงไปคือมีเพียงวัสดุและอุปกรณ์เท่านั้น ไม่รวมวิธีการหรือปฏิกิริยาสัมพันธ์อื่นๆ เข้าไปด้วย ซึ่งตามความหมายนี้ก็คือ “โสตทัศนศึกษา” นั่นเอง
2. แนวคิดด้านพฤติกรรมศาสตร์ เป็นการนำแนวคิดและวิธีการทางจิตวิทยามานุษยวิทยากระบวนการกลุ่มภาษาการสื่อความหมายการบริหารกลไกการรับรู้มาใช้ควบคู่กับผลิตผลทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมเพื่อให้ผู้เรียนเปลี่ยนพฤติกรรมการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นมิใช่พียงการใช้เครื่องมืออุปกรณ์เท่านั้นแต่รวมถึงวิธีการทางวิทยาศาสตร์และวิธีการทางพฤติกรรมศาสตร์เข้าไปด้วย มิใช่วัสดุหรืออุปกรณ์แต่เพียงอย่างเดียว
ปัจจุบันพัฒนาการการจัดการเรียนการสอนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก จากเดิมที่ ครู-อาจารย์เป็นศูนย์กลางในการถ่ายทอดให้แก่ผู้เรียนด้วยวิธีการบรรยาย การทำให้ดู (สาธิต, การแสดง ฯลฯ)และผู้เรียนต้องทำหรือปฏิบัติตาม ด้วยคัมภีร์ ตำรา หนังสือเอกสาร กระดานชอล์ก ซึ่งเป็นวิธีการที่ซ้ำซากจำเจเรื่อยมา จนกระทั่งเกิดการเปลี่ยนแปลงบทบาทผู้สอน มาเป็นผู้กระตุ้นส่งเสริมให้ผู้เรียนดำเนินกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เป็นรายบุคคลหรือกลุ่ม ตลอดจนการจัดระบบการเรียนการสอน โดยอาศัยสื่อโสตทัศนวัสดุ (Audio Visual Material) เป็นตัวกลางที่ทำให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลการเรียนรู้ ทั้งทางด้าน การพัฒนาความรู้ ความคิด ทักษะและทัศนคติที่ดีต่อการเรียน บนพื้นฐานของจิตวิทยาการเรียนรู้
เทคโนโลยีการศึกษา (Educational Technology) ตามรูปศัพท์ เทคโน (วิธีการ)+โลยี (วิทยา)หมายถึง ศาสตร์ที่ว่าด้วยวิธีการทางการศึกษาครอบคลุมระบบการศึกษาการนำวิธีการมาพัฒนาปรับปรุงประสิทธิภาพของการศึกษาให้สูงขึ้นเทคโนโลยีทางการศึกษาครอบคลุมองค์ประกอบ คือ วัสดุ อุปกรณ์ และวิธีการ สภาเทคโนโลยีการศึกษานานาชาติได้ให้คำจำกัดความของเทคโนโลยี การศึกษาว่า เป็นการพัฒนาและประยุกต์ระบบเทคนิค และอุปกรณ์ให้สามารถนำมาใช้อย่างเหมาะสม เพื่อสร้างเสริมกระบวนการเรียนรู้ของคนให้ดียิ่งขึ้น
เทคโนโลยีการศึกษา (EducationalTechnology) เป็นการขยายแนวคิดเกี่ยวกับโสตทัศนศึกษา (AudioVisual Education) ให้กว้างขวางยิ่งขึ้น ทั้งนี้เนื่องจากโสตทัศนศึกษา หมายถึง การเรียนรู้ผ่านประสาททั้งห้าคือ ตา หูจมูก ลิ้น และการสัมผัสดังนั้นอุปกรณ์ในสมัยก่อนมักเน้นการใช้ประสาทสัมผัสด้านการฟังและการดูเป็นหลัก จึงใช้คำว่าโสตทัศนูปกรณ์ ส่วนเทคโนโลยีการศึกษามีความหมายที่กว้างกว่า โดยพิจารณาจากความคิดเป็น 2 ประการ คือ
1. แนวคิดด้านวิทยาศาสตร์กายภาพ หมายถึง การประยุกต์วิทยาศาสตร์กายภาพในรูปของสิ่งประดิษฐ์เช่นเครื่องฉายเครื่องเสียงวิทยุวิทยุโทรทัศน์เครื่องคอมพิวเตอร์ฯลฯมาใช้สำหรับการเรียนรู้ของนักเรียนเป็นส่วนใหญ่การใช้เครื่องมือเหล่านี้มักคำนึงถึงเฉพาะการควบคุมให้เครื่องทำงานมักไม่คำนึงถึงจิตวิทยาการเรียนรู้ที่เกี่ยวข้องความหมายของเทคโนโลยีการศึกษาตามความคิดรวบยอดนี้ทำให้บทบาทของเทคโนโลยีการศึกษาแคบลงไปคือมีเพียงวัสดุและอุปกรณ์เท่านั้น ไม่รวมวิธีการหรือปฏิกิริยาสัมพันธ์อื่นๆ เข้าไปด้วย ซึ่งตามความหมายนี้ก็คือ “โสตทัศนศึกษา” นั่นเอง
2. แนวคิดด้านพฤติกรรมศาสตร์ เป็นการนำแนวคิดและวิธีการทางจิตวิทยามานุษยวิทยากระบวนการกลุ่มภาษาการสื่อความหมายการบริหารกลไกการรับรู้มาใช้ควบคู่กับผลิตผลทางวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมเพื่อให้ผู้เรียนเปลี่ยนพฤติกรรมการเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพยิ่งขึ้นมิใช่พียงการใช้เครื่องมืออุปกรณ์เท่านั้นแต่รวมถึงวิธีการทางวิทยาศาสตร์และวิธีการทางพฤติกรรมศาสตร์เข้าไปด้วย มิใช่วัสดุหรืออุปกรณ์แต่เพียงอย่างเดียว
ปัจจุบันพัฒนาการการจัดการเรียนการสอนเปลี่ยนแปลงไปอย่างมาก จากเดิมที่ ครู-อาจารย์เป็นศูนย์กลางในการถ่ายทอดให้แก่ผู้เรียนด้วยวิธีการบรรยาย การทำให้ดู (สาธิต, การแสดง ฯลฯ)และผู้เรียนต้องทำหรือปฏิบัติตาม ด้วยคัมภีร์ ตำรา หนังสือเอกสาร กระดานชอล์ก ซึ่งเป็นวิธีการที่ซ้ำซากจำเจเรื่อยมา จนกระทั่งเกิดการเปลี่ยนแปลงบทบาทผู้สอน มาเป็นผู้กระตุ้นส่งเสริมให้ผู้เรียนดำเนินกิจกรรมการเรียนรู้ด้วยตนเอง เป็นรายบุคคลหรือกลุ่ม ตลอดจนการจัดระบบการเรียนการสอน โดยอาศัยสื่อโสตทัศนวัสดุ (Audio Visual Material) เป็นตัวกลางที่ทำให้เกิดประสิทธิภาพและประสิทธิผลการเรียนรู้ ทั้งทางด้าน การพัฒนาความรู้ ความคิด ทักษะและทัศนคติที่ดีต่อการเรียน บนพื้นฐานของจิตวิทยาการเรียนรู้


ได้ความรู้เพิ่มขึ้นเอกแล้วสิน่า>0<
ตอบลบ^__^
ตอบลบได้ความรู้เพิ่มขึ้นเยอะเรยค่ะ เข้าใจง่ายยย มีประโยชน์มากๆ เรยค่ะ
ตอบลบได้ความรู้เยอะมากเลย
ตอบลบสรุปเนื้อหาได้เป็นประเด็นเข้าใจง่ายดีครับ ขอบคุณมากนะครับ
ตอบลบขอบคุณที่เอาความรู้ดีๆมาแบ่งปันค่ะ
ตอบลบเป็นความรู้ที่ดีมากๆ เลย
ตอบลบเนื้อหาน่าสนใจเข้าใจง่ายค่ะ
ตอบลบขอบคุณครับสำหรับความรู้ ^_^
ตอบลบขอบคุณที่นำความรู้ดีๆมาแบ่งปันกันน้า
ตอบลบ